Dag 7 - Las Salinas Arequipa

We gaan vandaag de hoogte in! Deze trip was eigenlijk geen onderdeel van de reis, maar is spontaan ontstaan. Dat houdt ook in dat twee dagen op hoogte acclimatiseren teruggebracht is naar één. We gaan in één ruk door van 2300 naar 4300 😅 Dat moet even voorbereid worden. Veel drinken en suikers/koolhydraten zijn belangrijk om zoveel mogelijk hoogteziekte tegen te gaan. Dus gisteren wat extra's ingeslagen. Banaantjes, repen en veel heel veel water. Er wordt geadviseerd minimaal 3 liter water te drinken. Mijn rugzak bestond alleen uit een camelbag met 2 liter water, een bidon met 0,75 liter water, een flesje energiedrank en eten. Dat weegt best wat. 

Vanmorgen was het vroeg dag. Helaas werd ik wakker met een dikke vette snotneus en hoofdpijn. Maar deze dag wilde ik zeer zeker niet missen. Dus paracetamolletjes erin, goed ontbijten en om zeven uur vertrokken we met een kleine groep. De rit naar de Salinas duurde ongeveer drie uur.

Tot ongeveer 3000 meter reden we nog over een geasfalteerde weg. De rest van de stijging ging off road. Een weg van zand, kiezels, soms smalle wegdelen en haarspeldbochten bracht ons uiteindelijk op 4300 meter. 

Om van het uitzicht over de salina te kunnen genieten moesten we nog een stukje naar boven lopen. Er stond een frisse wind en stilstaand merkte je niets van de ijle lucht. Na drie uur in de hobbelbus te hebben gezeten was het fijn in de frisse lucht je benen te strekken. Totdat we de eerste meters naar boven liepen. Uiteraard ging ik automatisch in een tempo die ik op zeeniveau gewend ben. Nou, dat hield ik niet lang vol. De hartslag ging sky high en ik werd een beetje kort van adem. Ok! Duidelijk. Even tempo terug. Een fotomoment bracht even rust waarna ik in een veel rustiger tempo verder naar boven liep. Dat ging goed.

De toch al aanwezige hoofdpijn werd wel wat meer. Maar dat weerhield mij er niet van te genieten van een immense omgeving. Prachtig! 

Terug naar beneden ging wat betreft energieverbruik en ademhaling een stuk makkelijker. 

Een wandeling op 4300 meter langs de salina met flamingo's maakte de trip af. De salina staat in deze tijd van het jaar niet droog. Aan de rand van het water is wel duidelijk de zoutlaag te zien. 

De omgeving met de salina deed mij sterk terugdenken aan mijn wandelingen rondom de zoutpannen van Jan Thiel op Curaçao. 

Op de weg terug hadden we het geluk dat we een kudde Vicuña's tegenkwamen. De kleinste kamelensoort. Er zijn er namelijk vier: Lama's, Alpaca's, Vicuña's en de Guanaco's. In onderstaande link een uitleg over de vier soorten. 

Kamelensoorten Peru

Na drie uur hobbelen over de off road weg komen we weer terug in Arequipa. De verkoudheid heeft helaas doorgezet. Snot verkouden en een vervelende hoofdpijn veroorzaken dat ik de rest van de middag even niets doe. Met Shirley, de lokale reisbegeleidster, ben ik nog naar de apotheek geweest om iets zwaardere medicijnen dan paracetamol te halen. Vooral om goed te slapen. Want morgen staat er weer een reisdag gepland. We gaan weer een stuk hoger, naar 3250 meter. Op deze hoogte slapen we ook. Maar voordat we het volgende hotel bereiken passeren we een pas op 5000 meter. En dat wil ik gewoonweg wat fitter meemaken. Dus ik slik wel even iets extra's 🙃